¿Quién te tiene agregado en tu fotolog?

Nombre del usuario fotolog.com/
Referentes
Amigos

Referentes de martetajunda

Usuario
Fotolog
Referentes
Amigos
abbeybcnabbeybcnabbeybcnabbeybcn
anea02anea02anea02anea02
anea10anea10anea10anea10
ann3ta_jundaann3ta_jundaann3ta_jundaann3ta_junda
apelldeflorapelldeflorapelldeflorapelldeflor
betsab3betsab3betsab3betsab3
borges93borges93borges93borges93
bruix3tabruix3tabruix3tabruix3ta
centxcentalbacentxcentalbacentxcentalbacentxcentalba
cintetacintetacintetacinteta
debumaniadebumaniadebumaniadebumania
descubrepelisdescubrepelisdescubrepelisdescubrepelis
dolche_laietadolche_laietadolche_laietadolche_laieta
dsalatdsalatdsalatdsalat
febosfebosfebosfebos
Prev
[1]
2
3
4
Next
Página 1

Había una vez dos ranas que cayeron en un recipiente de nata. Inmediatamente se dieron cuenta de que se hundían: era imposible nadar o flotar demasiado tiempo en esa masa espesa como arenas movedizas. Al principio, las dos ranas patalearon en la nata para llegar al borde del recipiente. Pero era inútil; sólo conseguían chapotear en el mismo lugar y hundirse. Sentían que cada vez era más difícil salir a la superficie y respirar.

Una de ellas dijo en voz alta: "No puedo más. Es imposible salir de aquí. En esta materia no se puede nadar. Ya que voy a morir, no veo por qué prolongar este sufrimiento. No entiendo qué sentido tiene morir agotada por un esfuerzo estéril".

Dicho esto, dejó de patalear y se hundió con con rapidez siendo literalmente tragada por el espeso liquido blanco.

La otra rana, más persistente o quizá más tozuda se dijo "¡No hay manera! Nada se puede hacer para avanzar en esta cosa. Sin embargo, aunque se acerque la muerte, prefiero luchar hasta mi último aliento. No quiero morir ni un segundo antes de que llegue mi hora".
Siguió pataleando y chapoteando siempre en el mismo lugar sin avanzar ni un centímetro, durante horas y horas.

Y de pronto, de tanto patalear y batir las ancas, agitar y patalear, la nata se convirtió en mantequilla. Sorprendida, la rana dio un salto y, patinando, llegó hasta el borde del recipiente. Desde allí, pudo regresar a casa croando alegremente.

J.Bucay


pk si t'hi esforces, hi arribes.
si vols, arribes on vols arribar.
a vegades, però, la Marta "sembla" que no vulgui.


















foto ------ avui reuniiioooo de colonieroooos!
© 2008 - Fotowho.net